19 Marca, 2010: upłynął prawie rok od czasu jak napisałem tę lekcję. Po długiej przerwie, dzisiaj musiałem uruchomić nowy klaster PowerHA wer.5.5. Ogłólnie mówiąc, wszystko poszło tak jak opisałem w tym poście. Poza tym, dzisiejsza instalacja uświadomiła mi potrzebę zwrócenia twojej uwagi na następujące detale:
a. zanim rozpoczniesz proces “odkrywania” środowiska przyszłego PowerHA, sprawdź, że każdy komputer przyszłego klastera posiada “pracujący” daemon clcomdES: startsrc -s clcomdES
b.sprawdź, że /var ma wystarczająco dużo wolnej pojemności. Ja powiększyłem go wydając to polecenie: chfs -a size=+1G /var
c. pamiętaj żeby umieścić w pliku /usr/es/sbin/cluster/netmon.cf adresy to ping (dns servers, time servers, routers, etc). To pozwoli klasterowi określić/odkryć awarię sieci.
d.Jeżeli klaster używa NFS i jest on wersji 5.5 to sprawdź, że parametr grace posiada odpowiednią wartość.
1. stopsrc -s nfsd
2. smitty nfsgrcperiod
3. startsrc -s nfsd
Tym, którzy szukają rady czy informacji na temat PowerHA (HACMP) w środowisku AIX/VIOS polecam przeczytanie artykułu Chrisa Gibsona zatytułowanego “tips for implementing PowerHA in a virtual I/o environment”.
=================================================================
Ten post pokazuje jak skonfigurować dwie maszyny położone w oddalonych od siebie serwerowniach w klaster PowerHA (poprzednio HACMP). Wszystkie wymagane pliki PowerHA już są zainstalowane na tych maszynach.
W naszym przypadku, każda maszyna komunikuje się ze światem zewnętrzym przy pomocy jednego adaptera sieci. W czasie pracy maszyny, ten adapter będzie związany z adresem boot i jeżeli ta maszyna zostanie właścicielem grupy zasobów (resource group) klastera to w takim przypadku ten adapter będzie również w posiadaniu adresu serwisowego (adres IP przypisany grupie zasobów).
Fakt, że każda maszyna klastera posiada tylko jeden adapter sieci nie zgadza się z filozofią PowerHA, która poleca używanie kilku adapterów obsługujących różne sieci – w celu zwiększenia stopnia odporności maszyny komunikacji na awarię adapterów czy sieci.
W naszym przypadku, maszyny porozumiewają się ze światem zewnętrznym używając pojedynczy adapter, który jest urządzeniem EtherChannel – trzy adaptery Ethernet są skonfigurowane tak, że dla systemu operacyjnego prezentują się jako jedno urządzenie. Adapter typu EtherChannel jest w stanie utrzymywać komunikację nawet w przypadku awarii jego komponentów – nasz adapter sieci zapewni nieprzerwaną komunikację nawet w przypadku awarii jego dwóch adapterów fizycznych. Ta metoda jest preferowana w moim obecnym miejscu pracy. IBM opublikowało dokument na temat użycia EtherChannel z HACMP – nie mają z tym problemów. Jeżeli zdecydujesz się na to rozwiązanie, sprawdź czy wasze koncentratory przełączające są w stanie pracować z tego typu adapterami.
thanks for the info, something must have changed here and now I have to take a look.
Thanks,
again
MarkD
Hi my name is Mohsin and i would to thank you for writing such a nice article on HACMP.
Please take a look on the following pics as they are missing/broken link: 46,47,50,62 (which is actually pic # 30), 64,66. i mean links are there but when you click on the link it will show you error message.
Bardzo mnie cieszy, ze w koncu w srodowisku ‘POLSKICH’ IT Specialistów ktoś z takim doswiadczeniem jak Twoje postanowił się dzielić swoja wiedzą! Gratuluje checi! Pozdrawiam! /stały_czytelnik.